In the spotlight: Camiel Apers
𝗜𝗻𝘁𝗲𝗿𝘃𝗶𝗲𝘄 𝗺𝗲𝘁 𝗖𝗮𝗺𝗶𝗲𝗹 𝗔𝗽𝗲𝗿𝘀
𝟭. 𝗗𝗲 𝗺𝗲𝗲𝘀𝘁𝗲 𝗸𝗲𝗻𝗻𝗲𝗻 𝗷𝗼𝘂 𝘄𝗲𝗹, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝘀𝘁𝗲𝗹 𝗷𝗲 𝘁𝗼𝗰𝗵 𝗻𝗼𝗴 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗸𝗼𝗿𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿.
Ik ben Camiel Apers, trotse papa van Anne-Mieke Apers en vake van Felice Van Riet. Sinds kort ben ik op pensioen en kan ik mij de hele dag uitleven tussen de paarden, wat al van kinds af aan mijn passie is.
Mijn grootvader was paardenhandelaar en reed zelf in drafkoersen. Ik ben dus als kind opgegroeid tussen paarden, zowel dravers als trekpaarden en springpaarden. Ik herinner me dat ik als klein jongetje met mijn vrienden zelf hoofdstelletjes maakte van strokoorden voor onze pony’s en zo ging gaan rijden.
Op jonge leeftijd ben ik dan ook in het klein spel gaan rijden, zowel in de sulky als in het zadel. Nu mijn kleindochter Felice actief is in het minitrotter-circuit, maakt haar dat de vijfde generatie in de drafsport.
𝟮. 𝗛𝗲𝗯 𝗷𝗲 𝗼𝗼𝗶𝘁 𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗴𝗲𝗸𝗼𝗲𝗿𝘀𝘁?
Ik ben in de drafkoersen gestart in het klein spel en dat op een leeftijd van 16 jaar. De meesten starten daar met ponykoers, maar ikzelf heb dit niet gedaan. Ik ben direct aan de slag gegaan met de grote dravers. Na een tijdje ben ik overgestapt naar het groot spel.
De mooiste overwinning is deze met Fadria Armbro, ongeveer 30 jaar geleden, op de hippodroom van Waregem. Door een familiefeest had ik geen enkele supporter mee en stond ik alleen met mijn paard op de overwinningsfoto. Dit was dan ook mijn eerste en laatste overwinning in het groot spel.
Nadien ben ik teruggegaan naar het klein spel en haalde ik mooie overwinningen met paarden zoals Panam, Tivoli Mabon, Tivaty Williams, Sang Royal en nog vele andere. Alsook Iron Hanover, die nog steeds geniet van zijn pensioen op een gezegende leeftijd van 32 jaar!
Ook mijn dochter Anne-Mieke begon haar koerscarrière op het klein spel, maar is nu sinds een twaalftal jaar actief op het groot spel. Haar avontuur begon met het paard Tonic De Touchyvon, die ons hele mooie momenten bezorgde!
𝟯. 𝗪𝗮𝘁 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗱𝗮𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝘀𝗲 𝗯𝗲𝘇𝗶𝗴𝗵𝗲𝗱𝗲𝗻?
Aangezien ik nu met pensioen ben, kan ik me de hele dag bezighouden met de paarden. We hebben zo een 13-tal paarden staan, waaronder koerspaarden, kweekmerries en twee minitrotters. Hun verzorging, onderhoud van de stallen, training… hou ik voor mijn rekening. Ook hou ik me bezig met het opleren van onze jonge paarden.
Een ander groot deel van mijn tijd gaat naar mijn kleindochter Felice. De typische opa-momentjes, zoals samen gaan zwemmen of uitstapje maken, staan regelmatig op de planning!
𝟰. 𝗛𝗲𝘁 𝘀𝗲𝗶𝘇𝗼𝗲𝗻 𝗶𝗻 𝗪𝗮𝗿𝗲𝗴𝗲𝗺 𝘇𝗶𝘁 𝗲𝗿 𝗯𝗶𝗷𝗻𝗮 𝗼𝗽, 𝗵𝗼𝗲 𝗸𝗶𝗷𝗸 𝗷𝗲 𝘁𝗲𝗿𝘂𝗴 𝗼𝗽 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗯𝗶𝗷𝗲 𝗸𝗼𝗲𝗿𝘀𝗱𝗮𝗴𝗲𝗻?
Voor ons is het al een schitterend seizoen geweest in Waregem. Nio Du Lauzet, het paard van mijn dochter, won al 3 keer uit 6 starts. Verder liep hij ook nog tweemaal een 3e en ook nog een 4e plaats. Wat het voor ons zo emotioneel maakt, is dat dit paard voor de start van Waregem reeds 8 maand uit koers was. Door een barst in zijn kootbeen kreeg hij 4 maand verplichte boxrust. We hadden nooit durven dromen dat hij zijn eerste koers na zijn revalidatie meteen zou winnen en nadien zijn vorm zou doorzetten.
Dankzij dit succesvol Waregems seizoen maakt hij een grote kans om ‘Gouden Draver van Waregem’ te worden, iets waar we met de hele familie enorm trots op zouden zijn!
Wat het voor mij nog extra speciaal maakt, is dat dit paard onder mijn ‘oude’ koerskleuren loopt, die al 40 jaar gekend zijn in de drafsport. Nadat ik gestopt ben met koersen, heeft Anne-Mieke de groen-gele kleuren met trots overgenomen.
𝟱. 𝗛𝗼𝗲 𝘇𝗼𝘂 𝗷𝗲 𝗲𝗲𝗻 𝗱𝗮𝗴 𝗼𝗽 𝗱𝗲 𝗪𝗮𝗿𝗲𝗴𝗲𝗺𝘀𝗲 𝗵𝗶𝗽𝗽𝗼𝗱𝗿𝗼𝗼𝗺 𝗯𝗲𝘀𝗰𝗵𝗿𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗶𝗲𝗺𝗮𝗻𝗱 𝗱𝗶𝗲 𝗲𝗿 𝗻𝗼𝗴 𝗻𝗼𝗼𝗶𝘁 𝗴𝗲𝘄𝗲𝗲𝘀𝘁 𝗶𝘀?
De grootste troef in Waregem is de vele kinderanimatie. Mijn kleindochter komt telkens met plezier mee omdat ze weet dat er steeds iets voorzien is om haar te amuseren. Daar kunnen andere hippodrooms zeker een voorbeeld aan nemen, want als de kinderen graag meekomen, trek je zeker volk. Ik zie een dag op de hippodroom in Waregem dus als een gezinsuitstap. Voor ons als paardenmensen, maar ook voor mensen die onze sport graag willen leren kennen.
